Volwassenen verhaal 11

Volwassenen – Dag 11
13 december 2017

jesaja 62:8 tot 63:4

En daar sta je dan. Je woont al eeuwen op een zeer vruchtbaar stuk grond in het midden-oosten. Dat stukje tussen de rivier de jordaan en de Middellandse zee. Een stuk land dat door grote landen begeerd werd en wordt. Een doorgangsgebied van Arabië naar Egypte. Steeds weer staan er vreemde machthebbers op om jou stuk land te bezetten en jouw volk, het volk Israel weg te voeren. Je bent maar een klein volk. Je wordt makkelijk onder de voet gelopen. En met veel gemak worden je graanschuren leeggeroofd.

En nu, nu is de helft van het volk ook nog weggevoerd naar een vreemd land. Al de dromen zijn verdwenen en hebben plaats gemaakt voor het verdriet aan de ‘rivers of babylon’. (There we wept, when we remember Sion, daar huilden we, denkend aan Sion/Jeruzalem).

Dan zijn er nieuwe dromen nodig. Nieuwe vioenen. Zoals die van jesaja. ‘Alles sal reg kom’!! Het zal beter worden.

Nooit zal ik meer de graanschuren leeg laten halen. Dat zegt de Here tegen het volk. Heersers die dat doen (Edom bv) zal ik vernietigen en overwinnen. Daarom komt de Here in het slot van dit visioen uit Edom naar Sion getrokken. Een aartsvijand van Israel is overwonnen.

Met kleren rood van bloed. Niets is er meer over van deze eeuwige vijand van Israel.

Maar… het heeft nog wel even tijd nodig. Want het volk is nog niet teruggekeerd vanuit de ballingschap. Maar Jesaja houdt op deze manier het vuur van de hoop aan de gang. En je weet het : Hoop verloren, al verloren.